هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از دردها و رنجهای عاطفی خود سخن میگوید. او از فراق و حرمان یاد میکند و شبهای تار و روزهای سیه را توصیف مینماید. همچنین، از عشق و یاد بهار و گلستان صحبت میکند و از تأثیر چشم معشوق بر آرامش خود مینویسد. غم و اندوه در سراسر شعر موج میزند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و فراق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۶ - چنین در خاک اگر باشد طپش جسم نزارم را
چنین در خاک اگر باشد طپش جسم نزارم را
زند بر شیشهٔ چرخ برین سنگ مزارم را ۱
نه تنها درد حرمان تو روزم را سیه دارد
چو داغ لاله در خون می کشد شبهای تارم را ۲
به یاد آن بهار جلوه گلریزان اشک من
کند رشک گلستان ارم، جیب و کنارم را ۳
عجب گر تا دم محشر زخواب ناز برخیزد
ربود از بسکه چشم نیم مست او قرارم را ۴
نشسته چو رگ یاقوت در خون جگر جویا
غمش در سختی از بس بگذراند روزگارم را ۵
زند بر شیشهٔ چرخ برین سنگ مزارم را ۱
نه تنها درد حرمان تو روزم را سیه دارد
چو داغ لاله در خون می کشد شبهای تارم را ۲
به یاد آن بهار جلوه گلریزان اشک من
کند رشک گلستان ارم، جیب و کنارم را ۳
عجب گر تا دم محشر زخواب ناز برخیزد
ربود از بسکه چشم نیم مست او قرارم را ۴
نشسته چو رگ یاقوت در خون جگر جویا
غمش در سختی از بس بگذراند روزگارم را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۴۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - فروغ بادهٔ لعلی برافروزد چو رنگش را
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - می نماید در شب تاریک راه دور را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.