هوش مصنوعی: دریا از شرم اشک‌های گریان ما خشک شد و کوه از فریادهای پراکندهٔ ما مانند ابر متلاشی می‌شود.
رده سنی: 12+ متن دارای مفاهیم عاطفی و شاعرانه است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و تأمل است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.

شماره ۱۳۳ - آب شد دریا ز شرم دیدهٔ گریان ما

آب شد دریا ز شرم دیدهٔ گریان ما
کوه را چون ابر می پاشد زهم افغان ما ۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - آتش به جان فکنده رخت آفتاب را
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - بر نمی تابید شرم او حضور شمع را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.