شماره ۱۳۸ - باز مستی کرده خون آشام چشمان ترا

باز مستی کرده خون آشام چشمان ترا
در فشار دل ید طولاست مژگان ترا ۱

بیختند از پردهٔ دل گونیا گرد خطت
ریختند از شیرهٔ جان نقل دندان ترا ۲

زالتهاب سینهٔ سوزانم از بس نرم شد
از دل من فرق نتوان کرد پیکان ترا ۳

دیدن خواب پریشان عاشقان را تهمت است
خواب گرد دیده کی گردد پریشان ترا ۴

در نظر بازیت چون شبنم رسد لاف کمال
گر نگاه از جا رباید چشم گریان را ۵

ای که پا بر پای ارباب ندامت می نهی
سربسر اشک ریا تر کرده دامان ترا ۶

ناز می بارد ز دیوار و در جولانگهت
شوخی مژگان بود خار گلستان ترا ۷

اینقدرها رو مده آئینه را ترسم مباد
پنجهٔ بی طاقتی گیرد گریبان ترا ۸

این چه دیدار است کاندر دیدهٔ جویای تو
فرق نتوان کرد از گل روی خندان ترا ۹