هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد و سوزش درونی خود سخن میگوید که مانند شمع در حال سوختن است. او از تیرهای سخن و زرهای که بر طبعش سنگینی میکند، شکایت دارد. با این حال، حضور معشوق باعث گرمی و روشنایی در دل او شده و صحبت با او دلش را آتش زده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۳۰۴ - از سوز سینه مغز سرم در گرفته است
از سوز سینه مغز سرم در گرفته است
باز چو شمع سوختن از سر گرفته است ۱
تیر گرفت بر سخنم کی رسد چو تیغ
طبعم زره به دوش زجوهر گرفته است ۲
تا مهر اوست انجمن افروز خاطرم
با شعله صحبت دل من درگرفته است ۳
باز چو شمع سوختن از سر گرفته است ۱
تیر گرفت بر سخنم کی رسد چو تیغ
طبعم زره به دوش زجوهر گرفته است ۲
تا مهر اوست انجمن افروز خاطرم
با شعله صحبت دل من درگرفته است ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۳ - آرام تو نشانهٔ هواداران دل است
گوهر بعدی:شماره ۳۰۵ - مهی که مهر رخش در ضمیر ما گرم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
