شماره ۴۸۵ - تو آفت دل و جان نزار خواهی شد

تو آفت دل و جان نزار خواهی شد
تو برق خرمن صبر و قرار خواهی شد ۱

چنین که جوش ترقی است آب و رنگ ترا
گل سرسبد روزگار خواهی شد ۲

شوی دمی که چو ماه تمام خرمن فیض
زیمن دیدهٔ شب زنده دار خواهی شد ۳

چنین که لطف تنت دمبدم فزون گردد
لطیف تر ز شمیم بهار خواهی شد ۴

دلا مدار ز دامان اشک دست امید
که زیب و زینت جیب و کنار خواهی شد ۵

چو مه در آب، مبین خویش را در آیینه!‏
ازین قرار تو هم بیقرار خواهی شد ۶

ز صاف طینتی امیدوار شو جویا
که همچو آینه منظور یار خواهی شد ۷