شماره ۵۰۱ - دل مرا در پیری از قهر الهی می تپد

دل مرا در پیری از قهر الهی می تپد
تا قدم قلاب شد تن همچو ماهی می تپد ۱

عشق زور آورد و تن خواهی نخواهی می تپد
دل ز قلاب محبت همچو ماهی می تپد ۲

یاد حسن شعله ناک آتش افروز دلت
بی تو در چشمم سپند آسا سیاهی می تپد ۳

نسترن زار بناگوشی به یادم آورد
در برم دل از نسیم صبح گاهی می تپد ۴

بسکه از تیغش دم آب دگر را تشنه است
زخم بر اندام من مانند ماهی می تپد ۵

چون دل از شوق کنارم در شب بیداد او
تا نگردیده است اشک از دیده راهی می تپد ۶

در هوای گرم سیر عشق آسایش مجوی
موج بحر از تشنگی اینجا چو ماهی می تپد ۷

در حریم رحمتش غیر از گنه را بار نیست
چون گنهکاران دلم بر بی گناهی می تپد ۸

زین گنه جویا که رفتم از حریم خاطرش
چون دلم دایم زبان عذرخواهی می تپد ۹