شماره ۱۰۷۵ - دل می بردم غنچهٔ خندان تو جتی

دل می بردم غنچهٔ خندان تو جتی
جان می دهم خندهٔ پنهان تو جتی ۱

در دم چو اثر کرد در او منصب دل یافت
در پهلوی من غنچهٔ پیکان تو جتی ۲

بیهوشی ام از نشئهٔ سرجوش طهور است
باشد می و نقلم لب و دندان تو جتی ۳

صدمرتبه افسرده تر از اشمع مزار است
گر نیست دل سوخته سوزان تو جتی ۴

دل راست چو شرمت بود از رنگ به رنگی
حق نمک نعمت الوان تو جتی ۵

گر مهر منیر است و گر مشتری و ماه
قربان تو قربان تو قربان تو جتی ۶

چون غنچهٔ لاله کچه ام گل کند آخر
داغ است دل از آتش پنهان تو جتی ۷

فریاد که بر سفرهٔ اخلاص نباشد
جز خون جگر قسمت مهمان تو جتی ۸

غافل مشو از حال دلم کآتش عشقش
باشد سبب گرمی دکان تو جتی ۹

خون دل کان ریزد و آب رخ دریا
یاقوت لب و گوهر دندان تو جتی ۱۰

فرداست که خواهد سوی کشمیر روان شد
جویا دو سه روزی شده مهمان تو جتی ۱۱