شماره ۷ - تا روز حشر کم نشود سوز داغ ما

تا روز حشر کم نشود سوز داغ ما
هرگز بیمن عشق نمیرد چراغ ما ۱

مست فراغتیم باقبال می فروش
خلوت نشین بخواب نه بیند فراغ ما ۲

پرورده هوای گلستان آن گلیم
تاب نسیم خلد ندارد دماغ ما ۳

ماراست خوش گوار تر از آب زندگی
گر یار زهر می فکند در ایاغ ما ۴

باغ گلی است هر ورق ما زوصف دوست
دامان گل برند حریفان ز باغ ما ۵

چون گل شکفته ایم و دل آزده همچو سرو
هر چند خار غم دمد از باغ وراغ ما ۶

اهلی چو لاله داغ غم او نهان مکن
تا مدعی بخاک برد رشگ داغ ما ۷