هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از دلتنگی و نارضایتی خود از اطرافیان میگوید و تنها عشق و توجه معشوق را میپذیرد. او از نگاه خیره به جمال معشوق سخن میگوید و از سایهی مهر دیگران دلزده است. شاعر همچنین از روزهای محدود زندگی خود و امیدواری به لطف الهی مینویسد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در شعر وجود دارد که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۸ - از قبول دگران طبع ملول است مرا
از قبول دگران طبع ملول است مرا
ور تو رد می کنیم عین قبول است مرا ۱
خیره چشمی است بخورشید جمال تو نظر
چکنم مردمک دیده فضول است مرا ۲
بروای همدم و بر من مفکن سایه مهر
که دل از سایه خود نیز ملول است مرا ۳
مهل ای گریه که گردی رسد از من بدلی
چند روزی که در این خانه نزول است مرا ۴
اهلی از نامه سیاهی چه امید باشد
گر امیدی است هم از لطف رسول است مرا ۵
ور تو رد می کنیم عین قبول است مرا ۱
خیره چشمی است بخورشید جمال تو نظر
چکنم مردمک دیده فضول است مرا ۲
بروای همدم و بر من مفکن سایه مهر
که دل از سایه خود نیز ملول است مرا ۳
مهل ای گریه که گردی رسد از من بدلی
چند روزی که در این خانه نزول است مرا ۴
اهلی از نامه سیاهی چه امید باشد
گر امیدی است هم از لطف رسول است مرا ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - تا روز حشر کم نشود سوز داغ ما
گوهر بعدی:شماره ۹ - کام از می لعلم مده کز می خمار آید مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.