شماره ۱۶ - سجده بت گرچه باشد نامسلمانی مرا

سجده بت گرچه باشد نامسلمانی مرا
چون کنم چون این نوشت ایزد به پیشانی مرا ۱

تا کی این دزدیده دیدن پرده بردارم زپیش
از تو حال خود چه پوشم زانکه میدانی مرا ۲

با وجود این جفا امیدوارم زانکه تو
هم نگاهی می کنی گاهی به پنهانی مرا ۳

قصه جان خراب من چه می پرسی زمن
حال جانم هم تو به دانی که در جانی مرا ۴

من که در آتش چو شمع افتاده ام از شوق تو
کی نشینم تا به پیش خویش بنشانی مرا ۵

خانه ام گر شد خراب از غم دلم باری خوش است
گنج دل معمور شد زین خانه ویرانی مرا ۶

این چنین کز غم چو خاک ره پریشان کردیم
گرد باد آرد مگر جمع از پریشانی مرا ۷

دولت درویش ام اهلی بسلطانی رساند
یارب این دولت که دارم باد ارزانی مرا ۸