شماره ۱۷ - خط چو مهر گیا تا نموده یی ما را

خط چو مهر گیا تا نموده یی ما را
هزار مهر و محبت فزوده یی ما را ۱

جفا نموده ات اکنون طریق رندی نیست
چنان نما که در اول نموده یی ما را ۲

اگر حدیث پری بر زبان ما بگذشت
بجان دوست که در دل تو بوده یی ما را ۳

بخنده یی که از آن پسته دهن کردی
دردی ز عالم معنی گشوده یی ما را ۴

چه حاجت است که لافیم از وفا چون تو
بصد هزار جفا آزموده یی ما را ۵

سگ توییم که از لطف و پاکدامانی
غبار از آینه دل زدوده یی ما را ۶

بعشوه گفت که اهلی گر از تو دل بردیم
تو هم بلطف سخن دل ربوده یی ما را ۷