شماره ۱۹ - روز ابر است و دهد ساقی جان ساغر ما

روز ابر است و دهد ساقی جان ساغر ما
سایه رحمت او کم نشود از سر ما ۱

یکدم ای عمر از درما نیز درآی
پیش از آن دم که عجل حلقه زند بر درما ۲

خاک ما سوختگان خوار نه بینی که فلک
نیل رخساره ما ساخت زخاکستر ما ۳

نخل مقصودی و از شاخ وصالت ما را
بر امید همین بس که نشینی بر ما ۴

اشک چون سیم و رخ چون زرما بین نظری
ایکه هرگز نظرت نیست بسیم و زر ما ۵

سر ببالین ننهم از ستمت بسکه شود
بسته از خون جگر بر تن ما بستر ما ۶

ما که هستیم غلام تو ز روی اخلاص
زانکه باشی به یقین در همه جا مهتر ما ۷

شکر داریم چو اهلی بجگر خواری خود
که رسد از کرمت آنچه بود در خور ما ۸