شماره ۲۷ - دل زنده شوم چون نگرم سیم تنان را

دل زنده شوم چون نگرم سیم تنان را
جان تازه کند دیدن بت برهمنان را ۱

عاشق که در آتش نرود چون زن هندو
نامش ننهی مرد که ننگ است زنان را ۲

در خیل بتان چشم تو تا زد مژه برهم
بشکست بیک غمزه صف صف شکنان را ۳

چون لاله بجز داغ وفا هیچ نیابی
گر چاک کنی سینه خونین کفنان را ۴

صد جامه شود همچو گل از شوق تو پاره
گر مست کند بوی تو گل پیرهنان را ۵

زاهد صفت آدم نبود هر که نخواهد
حلوای نبات لب شیرین دهنان را ۶

چون بلبل از اوصاف گل روی تو اهلی
نگذاشت ز مستی بسخن هم سخنان را ۷