هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از زیبایی‌های طبیعت و معشوق سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند آهوی ختایی، خال و خط مشک‌فشان، و شمع، به توصیف معشوق و احساسات خود می‌پردازد. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند خدابینی و بت‌پرستی نیز دارد. در پایان، شاعر از زبان بلبل و شمع برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند و از شرح و بیان بیش‌ازحد خودداری می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و بت‌پرستی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا نیاز به توضیح داشته باشد.

شماره ۲۶ - این است نهان از نمک آن تازه جوان را

این است نهان از نمک آن تازه جوان را
کز هوش رود هرکه تماشا کند آن را ۱

آهوی ختایی فکند نافه بصحرا
گر بنگرد آن خال و خط مشک فشان را ۲

خامان دل آسوده که از داغ ملامت
سوزند دل بر همن سوخته جان را ۳

گر چشم خدابین دهد این طایفه را حق
ترسم بخدایی بپرستند بتان را ۴

چون شمع زبان سوز بود وصف رخ گل
ای بلبل شوریده نگهدار زبان را ۵

گر سر دهانت به گمان نیز نیاید
ره در دهنت نیست یقین را و گمان را ۶

اهلی، صفت زلف درازش نتوان کرد
کوتاه کن ای دلشده این شرح و بیان را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵ - برخ تو مه جبینان حسدست یک بیک را
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - دل زنده شوم چون نگرم سیم تنان را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.