هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از استعارهها و نمادهای زیبا مانند یوسف، شمع، و شکرستان، به بیان احساسات عمیق عاشقانه و روحانی میپردازد. شاعر از معشوق میخواهد که به او توجه کند و از رنج عاشقان بکاهد. همچنین، به قدرت کلام و تأثیر آن بر جان آدمی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۸ - منه بخاک ره ای یوسف آن کف پا را
منه بخاک ره ای یوسف آن کف پا را
قدم بدیده ما نه عزیز کن ما را ۱
تو شمع مجلسی از باده گر شوی سر گرم
جگر کباب کنی عاشقان شیدا را ۲
چون مدعی ببرد کف ز دیدن یوسف
نگاه کن که چه بر دل رسد زلیخا را ۳
به گشت باغ بر افشان چو شاخ گل دستی
به رقص آر سهی قامتان رعنا را ۴
تو را که این شکرستان بود روا نبود
که زهر چشم دهی طوطی شکرخا را ۵
هلک آن لب لعلم که چون سخن گوید
ز آسمان بزمین آورد مسیحا را ۶
کسیکه دید بخوابت چو دیده اهلی
دگر بخواب نه بیند دل شکیبا را ۷
قدم بدیده ما نه عزیز کن ما را ۱
تو شمع مجلسی از باده گر شوی سر گرم
جگر کباب کنی عاشقان شیدا را ۲
چون مدعی ببرد کف ز دیدن یوسف
نگاه کن که چه بر دل رسد زلیخا را ۳
به گشت باغ بر افشان چو شاخ گل دستی
به رقص آر سهی قامتان رعنا را ۴
تو را که این شکرستان بود روا نبود
که زهر چشم دهی طوطی شکرخا را ۵
هلک آن لب لعلم که چون سخن گوید
ز آسمان بزمین آورد مسیحا را ۶
کسیکه دید بخوابت چو دیده اهلی
دگر بخواب نه بیند دل شکیبا را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷ - دل زنده شوم چون نگرم سیم تنان را
گوهر بعدی:شماره ۲۹ - تا تو چو شمع می کنی تیز نظر بسوی ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.