هوش مصنوعی:
این شعر از غم و ناامیدی سخن میگوید، جایی که درد دلها حتی آیینه خورشید را تیره میکند. شاعر از عشق و مستی و رنجهای عاشقانه مینالد و اشاره میکند که بدون معشوق، حتی بهشت جاویدان نیز ارزشی ندارد. او از صبر و تحمل به عنوان چارهای برای ناامیدان یاد میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و درد عشق نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر دارد.
شماره ۳۶ - بسکه خطش سوخت ازغم صددل نومید را
بسکه خطش سوخت ازغم صددل نومید را
دود دلها تیره کرد آیینه خورشید را ۱
عالم فانی نیر زد پیش آن ساقی جویی
بلکه بی او کس نخواهد جنت جاوید را ۲
گر سفالین ساغرش پر درد باشد رند مست
در نظر هرگز نیارد ساغر جمشید را ۳
من بناخن سینه را هز گه خراشم همچو چنگ
در سماع و مستی آرم بر فلک ناهید را ۴
گوهر امید دل آسان نمی آید بدست
چاره صبر و تحمل اهلی نومید را ۵
دود دلها تیره کرد آیینه خورشید را ۱
عالم فانی نیر زد پیش آن ساقی جویی
بلکه بی او کس نخواهد جنت جاوید را ۲
گر سفالین ساغرش پر درد باشد رند مست
در نظر هرگز نیارد ساغر جمشید را ۳
من بناخن سینه را هز گه خراشم همچو چنگ
در سماع و مستی آرم بر فلک ناهید را ۴
گوهر امید دل آسان نمی آید بدست
چاره صبر و تحمل اهلی نومید را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵ - آن کعبه جان سوی خود میخواند از یاری مرا
گوهر بعدی:شماره ۳۷ - بهل حکایت شیرین بکوهکن مارا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.