هوش مصنوعی: این متن عرفانی-عاشقانه از زبان شاعری بیان می‌شود که عشق الهی (یا عشق زمینی) را به تصویر می‌کشد. شاعر از فنا شدن در معشوق، بی‌اعتباری دنیا در برابر وصال او، و مستی عشق سخن می‌گوید. مفاهیمی مانند فداکاری (پروانه‌وار)، بی‌خودی در عشق، و بی‌اعتنایی به عقل در برابر احساس برجسته است.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، برخی مضامین مانند 'غرقه شدن در بحر فنا' یا 'عاشق مردن خویش' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.

شماره ۳۸ - گر کند ابر کرم میل تن خاکی ما

گر کند ابر کرم میل تن خاکی ما
چه تفاوت کند آلودگی و پاکی ما ۱

ما بدیدار توای ساقی جان دلشادیم
نه که از هستی جانست فرحناکی ما ۲

با وجود تو برما همه عالم عدم است
با وجود عدم فهم و کم ادراکی ما ۳

دوستان چاک گریبان حریفان دوزند
هیچ رحمی نکند کس به جگر چاکی ما ۴

عاشق مردن خویشیم چو پروانه مست
عقل دیوانه شد از مستی و بی باکی ما ۵

او که صید دل ما کرد چنان راند سمند
که بگردش نرسد چستی و چالاکی ما ۶

عاقبت در طلب گوهر وصلش اهلی
غرقه بحر فنا گشت تن خاکی ما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷ - بهل حکایت شیرین بکوهکن مارا
گوهر بعدی:شماره ۳۹ - که ره دهد سوی آن سایه همای مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.