شماره ۴۰ - آه کز دست دل این سینه ریش است مرا

آه کز دست دل این سینه ریش است مرا
هر بلایی که بود از دل خویش است مرا ۱

من که بیگانه ز خویشم ز غم و محبت هجر
چه غم از محنت بیگانه و خویش است مرا ۲

نوش وصل تومن از نیش بلا یافته ام
لذت نوش تو از تلخی نیش است مرا ۳

گر دل از زخم ستم ریش شود غم نبود
شکرین لعل لبت مرهم ریش است مرا ۴

زهر چشم تو اگر تلخ کند کام همه
تلخی کم محلی از همه بیش است مرا ۵

من مگر کعبه وصل تو قیامت یابم
کین ره دور و درازی است که پیش است مرا ۶

همچو اهلی چه کنم گر نکنم سجده دوست
بت پرستم من و این ملت و کیش است مرا ۷