هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیباییهای معشوق و تأثیر نگاه او بر شاعر میپردازد. شاعر از معشوق میخواهد که تنها یار و مونس او باشد و از خداوند این آرزو را طلب میکند. همچنین، اشارهای به درسهای عشق و علم نظر دارد و از دل به عنوان بتکده یاد میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و مفاهیم عرفانی دارد.
شماره ۴۱ - گر التفات بود شمع مجلس مارا
گر التفات بود شمع مجلس مارا
به کیمیای نظر زر کند مس مارا ۱
مرو ز دیده که نقش بنفشه خالت
بجای مردم چشم است نرگس مارا ۲
تو خود بگو صفت حسن خود که دوزخ تو
چه جای فهم بود عقل بی حس مارا ۳
بغیر علم نظر درس ما نگفت استاد
نبود علمی ازین به مدرس مارا ۴
مگو که بتکده از چیست خانه دل تو
که طرح کار چنین شد مهندس مارا ۵
بزرگوار خدایا مراد ما این است
که یار کس نکنی یار و مونس مارا ۶
در آبخلوت اهلی که مجلس انس است
ز شمع چهره برافروز مجلس مارا ۷
به کیمیای نظر زر کند مس مارا ۱
مرو ز دیده که نقش بنفشه خالت
بجای مردم چشم است نرگس مارا ۲
تو خود بگو صفت حسن خود که دوزخ تو
چه جای فهم بود عقل بی حس مارا ۳
بغیر علم نظر درس ما نگفت استاد
نبود علمی ازین به مدرس مارا ۴
مگو که بتکده از چیست خانه دل تو
که طرح کار چنین شد مهندس مارا ۵
بزرگوار خدایا مراد ما این است
که یار کس نکنی یار و مونس مارا ۶
در آبخلوت اهلی که مجلس انس است
ز شمع چهره برافروز مجلس مارا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰ - آه کز دست دل این سینه ریش است مرا
گوهر بعدی:شماره ۴۲ - از رقیبان تو صد خار جگر هست مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.