شماره ۴۳ - شیشه پر از زهر چند چرخ ستم پیشه را

شیشه پر از زهر چند چرخ ستم پیشه را
کیست که سنگی زند بشکنداین شیشه را ۱

رهزن نقد حیات جز غم و اندیشه نیست
می خور و در کنج دل ره مده اندیشه را ۲

شعله شوقت که زد در رگ و جان آتشم
در تن من همچو شمع سوخت رگ و ریشه را ۳

مست سر کوی تو جان برقیبان نداد
کی بستگان میدهد شیر تو سر بیشه را ۴

از تبر کوهکن آتش از آن می جهد
کز شرر آه او سوخت دل تیشه را ۵

اهلی اکر کوته است دست تو از دامنش
بخت ندارد بلند دست تهی کیسه را ۶