شماره ۴۵ - جایی که بجوش آرد گل بلبل زاری را

جایی که بجوش آرد گل بلبل زاری را
شاید که چو ما سوزد حسن تو هزاری را ۱

بشناس حق اشگم کز آب دو چشم من
بشکفت گل خوبی بس لاله عذاری را ۲

از جور تو گر نالم آزرده شوی ناگه
کس یار نیازارد آنگه چو تو یاری را ۳

آخر زشب هجرم صبحی نشدی روشن
گر زانکه اثر بودی صبح شب تاری را ۴

حاصل ز گل وصلم شد چهره زرد آخر
ناچار خزان آید هر باغ و بهاری را ۵

بی تیر و کمان افتد صد صید بخاک ره
گر میل شکار افتد هچون تو سواری را ۶

سوز نفس اهلی در آه حریفان نیست
کین درد نمی باشد هر سینه فکاری را ۷