خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه از هوس‌های عاشقانه، حسرت‌ها، و دردهای روحی سخن می‌گوید. شاعر از عشق، جدایی، و آرزوهای برآورده‌نشده می‌نالد و از طبیعت و عناصر آن مانند پروانه، شمع، گل، و سرو برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند. همچنین، اشاره‌هایی به مستی و بی‌خبری از دنیا دارد.

رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عارفانه عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به مستی و حسرت‌های عاطفی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

جز وصل هوس نیست چو پروانه خسان را
کو شمع که آتش زند این بوالهوسان را

ای گل که دمد از نفست بوی بنفشه
زنهار مکن همد خود هیچ کسان را

خونابه حسرت همه تاچند خورم من
یکبار هم این می بچشان همنفسان را

آن لب گرم از پافکند سر زنشم چند
در شهد گرفتاری خود بس مگسان را

شد قافله و خسته دلان تشنه بماندند
ای خضر به فریاد رس این باز پسان را

صد نرگس رعناست حسود چمن تو
ای سرو به پوش از گل رخ چشم خسان را

اهلی بسر کوی تواش ترس عسس نیست
مست است و سگ کوچه شمارد عسسان را

«اهلی شیرازی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir