شماره ۵۲ - چون رنجه شود خوی تو از همسری ما

چون رنجه شود خوی تو از همسری ما
محرومی ما به بود از محرمی ما ۱

ما کم چو هلالیم و تو چون ماه تمامی
باشد که کمال تو به بیند کمی ما ۲

ترسم که تو ای آهوی وحشی بگریزی
از ناکسی مردم و نامردمی ما ۳

پژمردگیت هیچ مباد ای چمن حسن
کز سبزه خط تو بود خرمی ما ۴

اهلی چه کنی شکوه که عقل همه سوزد
در حسرت دیوانگی و بی غمی ما ۵