هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی سخن میگوید و به زیباییهای معشوق اشاره میکند. او از تأثیر عمیق این عشق بر دلش میگوید و اینکه این عشق باعث از بین رفتن صبر و شکیبایی او شده است. همچنین، شاعر از قدرت عشق در پاکسازی دل و زدودن زنگارهای آن یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۶۱ - کس نبودش خبر از زشتی و زیبایی ما
کس نبودش خبر از زشتی و زیبایی ما
آتش دل علم افروخت به رسوایی ما ۱
ما ز صد نکته حسن تو یکی می بینیم
بیش ازین نیست در آیینه بینایی ما ۲
یوسفا، با همه حشمت نظری کن که هنوز
سر سودای تو دارد دل سودایی ما ۳
آن چنان زد ره ما لعل تو ای آب حیات
که بشست از دل ما نقش شکیبایی ما ۴
اهلی استاد تو عشق است سخن گو که برد
زنگ از آیینه دل طوطی گویایی ما ۵
آتش دل علم افروخت به رسوایی ما ۱
ما ز صد نکته حسن تو یکی می بینیم
بیش ازین نیست در آیینه بینایی ما ۲
یوسفا، با همه حشمت نظری کن که هنوز
سر سودای تو دارد دل سودایی ما ۳
آن چنان زد ره ما لعل تو ای آب حیات
که بشست از دل ما نقش شکیبایی ما ۴
اهلی استاد تو عشق است سخن گو که برد
زنگ از آیینه دل طوطی گویایی ما ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰ - زلف چو مار او کشد در دهن بلا مرا
گوهر بعدی:شماره ۶۲ - این حسن و ملاحت نگر آن کان نمک را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.