هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق، فراق و درد دوری سخن میگوید. شاعر از نبودن معشوق و احساسات عمیق خود مانند بیهوشی، بیفهمی و جاری شدن اشک خونین میگوید. همچنین، به مقایسههایی مانند بلبل و گل، و سرو قباپوش اشاره میکند تا زیبایی معشوق و رنج خود را نشان دهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد فراق و اشک خونین ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۷۱ - چون تو گویی سخن این دلشده را گوش کجا
چون تو گویی سخن این دلشده را گوش کجا
دل کجا عقل کجا فهم کجا هوش کجا ۱
پای بوسی زسگت گر دهدم دست بس است
من کجا وصل کجا بوسه و آغوش کجا ۲
تا تو در جلوه حسنی چو گل ای سرو سهی
بلبل دل بود از شوق تو خاموش کجا ۳
جوی خون می رود از دیده ام ای باد بگو
که شد از دیده ام آن سرو قباپوش کجا ۴
اهلی از وصل به هجران شده یی قانع لیک
تلخی زهر کجا چاشنی نوش کجا ۵
دل کجا عقل کجا فهم کجا هوش کجا ۱
پای بوسی زسگت گر دهدم دست بس است
من کجا وصل کجا بوسه و آغوش کجا ۲
تا تو در جلوه حسنی چو گل ای سرو سهی
بلبل دل بود از شوق تو خاموش کجا ۳
جوی خون می رود از دیده ام ای باد بگو
که شد از دیده ام آن سرو قباپوش کجا ۴
اهلی از وصل به هجران شده یی قانع لیک
تلخی زهر کجا چاشنی نوش کجا ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰ - زشت است کان نکورو از حد برد جفا را
گوهر بعدی:شماره ۷۲ - نقشبندی که کسان عاشق و مستند او را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.