شماره ۷۳ - نیست آن در که ز گوش آمده تا دوش ترا

نیست آن در که ز گوش آمده تا دوش ترا
می چکد آب لطافت زبنا گوش ترا ۱

یک نگاه از رخ زیبات مرا هست طمع
دین ترا عقل ترا صبر ترا هوش ترا ۲

آه من سوخت جهانی تو عجب سنگدلی
که نیارد نفس سوخته درجوش ترا ۳

گرنه در خون دل خود شوی آغشته چو صید
کی سک یار کند دست در آغوش ترا ۴

یار آنگاه کند با تو سخن از سر لطف
که ببیند ز حدیث همه خاموش ترا ۵

گر براند زرهی از ره دیگر باز آی
که بیک ره نکند یار فراموش ترا ۶

خرقه پوشان همه از رشک تو اهلی سوزند
که مریدند جوانان قبا پوش ترا ۷