شماره ۸۵ - گر ساقی بدمست به خشم از بر ما رفت

گر ساقی بدمست به خشم از بر ما رفت
بدمستی و دیوانگی ازما به کجا رفت ۱

دیوانه از اینیم که آن شوخ پری وش
چشمی سوی ما کرد که عقل از سر ما رفت ۲

هر غمزه که زد چشم خوشت صید دلی کرد
یک بار ندیدیم که این تیر خطا رفت ۳

خورشید رخا، گرم چه رانی؟ که چو ذره
سرهای عزیزان همه بر باد هوا رفت ۴

پر گاله دل رفت شب از گریه به رویم
بر روی من از گریه چگویم که چهارفت ۵

سر خاک ره باد صبا باد که کردم
در کوی تو از همرهی باد صبا رفت ۶

تا کوی عدم هیچ کسش دست نگیرد
اهلی که به سیل ستمش پای ز جا رفت ۷