شماره ۹۲ - هرگز هوس سایه ام از فر هما نیست

هرگز هوس سایه ام از فر هما نیست
عاشق که بود سایه نشین مرد بلا نیست ۱

کس را نبود این غغم جان سوز که ماراست
وین غم همه زان است که کس را غم ما نیست ۲

دارد دل ما از تو تمنای نگاهی
محروم مگر دان دل ما را که روا نیست ۳

در بادیه کعبه مقصود خطرهاست
کس را سر آن ره بجز این بی سر و پا نیست ۴

زین غم به کجا از پی آرام گریزم
آرام کجا هست و غم عشق کجا نیست ۵

جز من سر هر کس که بود بست به فتراک
آن عربده جوراسر این خسته چرا نیست ۶

ای مرغ چمن چند تو در وصل بنالی
بر نعمت دیدار چرا شکر خدا نیست ۷

اهلی به سوی دار نهد سر نه بمحراب
محراب شهیدان بجز از دار فنا نیست ۸