هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به موضوعاتی مانند عشق، مستی، زندگی و مرگ میپردازد. شاعر از عشق به عنوان نیروی حیاتبخش یاد میکند و با وجود پیری و رنجهای زندگی، هنوز به دیدار معشوق امیدوار است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات به مستی و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای سنین پایین نامناسب تلقی شود.
شماره ۹۵ - مست می و ساقیم تا نفسی باقی است
مست می و ساقیم تا نفسی باقی است
با می و ساقی مرا کار بسی باقی است ۱
گر دلم از دست رفت بهر نثار رهت
شکر که بر جان هنوز دست رسی باقی است ۲
خیز و گل عشق چین کز چمن زندگی
تا مژه بر هم زنی خار و خسی باقی است ۳
پیر شدیم از جهان دست زجان شسته ایم
نیست بجز دیدنت گر هوسی باقی است ۴
مرغ نشاطم پرید جز تن زارم نماند
هرکه بپرسد ز من گو نفسی باقی است ۵
نام تو اهلی ز عشق زنده بود تا ابد
بی صفت عشق کی نام کسی باقی است ۶
با می و ساقی مرا کار بسی باقی است ۱
گر دلم از دست رفت بهر نثار رهت
شکر که بر جان هنوز دست رسی باقی است ۲
خیز و گل عشق چین کز چمن زندگی
تا مژه بر هم زنی خار و خسی باقی است ۳
پیر شدیم از جهان دست زجان شسته ایم
نیست بجز دیدنت گر هوسی باقی است ۴
مرغ نشاطم پرید جز تن زارم نماند
هرکه بپرسد ز من گو نفسی باقی است ۵
نام تو اهلی ز عشق زنده بود تا ابد
بی صفت عشق کی نام کسی باقی است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴ - به قتلم اینهمه خشم و عتاب حاجت نیست
گوهر بعدی:شماره ۹۶ - عقده زلف تو سر رشته تقدیر من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.