شماره ۱۱۱ - گمره عشقم و نبود به من مست گرفت

گمره عشقم و نبود به من مست گرفت
که چنین می بردم او که مرا دست گرفت ۱

خاک ره گشتن ما عین سرافرازی بود
چشم کوتاه نظر همت ما پست گرفت ۲

موج بحر کرم افکند مرادم به کنار
ورنه این صید نشاید به دو صد شست گرفت ۳

از وجود و عدم یار فراغت دارد
هستی ام نیستی و نیستی ام هست گرفت ۴

اهلی از عشق تو شد کافر و زنار پرست
نام ایمان به زبان بهر زبان بست گرفت ۵