شماره ۱۲۵ - زان در پی یارم که عنانم به کف اوست

زان در پی یارم که عنانم به کف اوست
بر من چه گناه است کشش از طرف اوست ۱

او تشنه به خون من و گر من سگ اورا
سنگی رسد از حادثه جانم هدف اوست ۲

شاید که دل غمزدگان بشکند از جور
آن گوهر پاکیزه که دلها صدف اوست ۳

برخاست دگر ساقی سرمست من از جا
ساغر بکف و دیده پرخون به کف اوست ۴

چون آب بقا گرچه دهد جان زلب آن شوخ
دلسوخته را بیم هلاک از شعف اوست ۵

مارا به بهشت است هوس نعمت دیدار
حیوان صفتان را سر آب و علف اوست ۶

اهلی رخ از آن کعبه مقصود نتابد
گر در ره او کشته شود هم شرف اوست ۷