هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر سخاوت و بخشندگی بیحدودرگاه الهی است. شاعر با اشاره به نرگس سرمست و جام می، به این نکته اشاره میکند که درگاه خداوند به روی همه باز است و هیچکس از لطف او محروم نیست. او همچنین از حسودان و سخنان بیهودهشان میگوید و تأکید میکند که نباید از درگاه الهی ناامید شد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'جرعه جام' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نیاز به توضیح داشته باشد.
شماره ۱۲۶ - امروز در لطف به روی همه بازست
امروز در لطف به روی همه بازست
کان نرگس سرمست به سوی همه بازست ۱
تا جرعه جام تو نصیب که کند بخت؟
کاندر پی این جرع گلوی همه بازست ۲
ازدر سگ کویت نرود با همه خواری
هر چند در عیش به روی همه بازست ۳
در بزم حسودان مدهم جرعه آن لب
کانجا دهن بیهده گوی همه بازست ۴
نومید مرو اهلی ازین در که رهم نیست
بازآ که در دوست به روی همه بازست ۵
کان نرگس سرمست به سوی همه بازست ۱
تا جرعه جام تو نصیب که کند بخت؟
کاندر پی این جرع گلوی همه بازست ۲
ازدر سگ کویت نرود با همه خواری
هر چند در عیش به روی همه بازست ۳
در بزم حسودان مدهم جرعه آن لب
کانجا دهن بیهده گوی همه بازست ۴
نومید مرو اهلی ازین در که رهم نیست
بازآ که در دوست به روی همه بازست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - زان در پی یارم که عنانم به کف اوست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - جان بخشی یی که با لب لعل تو ای پری است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.