شماره ۱۲۸ - به عقل در ره عشق تو خانه نتوان ساخت

به عقل در ره عشق تو خانه نتوان ساخت
که هرچه عقل بنا کرد عشق ویران ساخت ۱

فرشته بر دل جمع منش حسد بودی
رخت به زلف پریشان مرا پریشان ساخت ۲

به دست فتنه گریبان من از آن شوخست
که اشک لعل مرا تکمه گریبان ساخت ۳

عزیز من به سهی قامتان یوسف رخ
نظر مکن که مرا خوار عشق ایشان ساخت ۴

چو کبک مست مرو غافلانه ره اهلی
که دام حادثه صیاد فتنه پنهان ساخت ۵