شماره ۱۲۹ - زهی ملاحت و خوبی که با تو محبوب است

زهی ملاحت و خوبی که با تو محبوب است
که خشم و ناز و وفا هرچه می کنی خوب است ۱

بکن هر آنچه تو خواهی که گر وفا نبود
کرشمه های جفا نیز از تو مطلوب است ۲

تو آفتاب جهانی ازین مشو در تاب
که ذره یی بهوا داری تو منسوب است ۳

میان ما و تو ای مه به نامه حاجت نیست
که هر اشارت ابرو هزار مکتوب است ۴

کنون که سنبل تر حلقه می زند بر گل
مپوش زلف که مرغوله تو مرغوب است ۵

به خاکروبی میخانه سرخوشم کانجا
ز آستین مرقع صد آستین روب است ۶

به بوسه گر دل مسکین نوازیی داری
تو خود ببخش که اهلی گدای محجوب است ۷