هوش مصنوعی:
این شعر از عشق، هجران، رنجهای عاشقانه و حسادتهای ناشی از آن سخن میگوید. شاعر از نخل آرزو، بادهای سموم غم، و فلک حسود یاد میکند که همیشه در کمین عاشقان است. همچنین اشاره میکند که یار با هر کسی رفتار متفاوتی دارد و کسی نمیداند که او واقعاً به چه کسی علاقهمند است. در پایان، شاعر از غم دل و نالههای عندلیب در غربت میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و غمانگیز است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند حسادت و رنج عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۳۰ - ای نخل آرزو لب لعلت طبیب کیست
ای نخل آرزو لب لعلت طبیب کیست
پرورده یی عجب رطبی تا نصیب کیست ۱
بادی که می وزد خبر هجر می دهد
بازاین سموم غم پی جان غریب کیست ۲
هرجا که عاشقی است فلک در کمین اوست
آه این حسود سنگدل آخر رقیب کیست ۳
با هر کسی کرشمه خاصی است یار را
کس را یقین نگشت که آن مه حبیب کیست ۴
چون گلبن مراد به بیگانه داد گل
اهلی که نالد از غم دل عندلیب کیست ۵
پرورده یی عجب رطبی تا نصیب کیست ۱
بادی که می وزد خبر هجر می دهد
بازاین سموم غم پی جان غریب کیست ۲
هرجا که عاشقی است فلک در کمین اوست
آه این حسود سنگدل آخر رقیب کیست ۳
با هر کسی کرشمه خاصی است یار را
کس را یقین نگشت که آن مه حبیب کیست ۴
چون گلبن مراد به بیگانه داد گل
اهلی که نالد از غم دل عندلیب کیست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - زهی ملاحت و خوبی که با تو محبوب است
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - گر بدامن گردی از آن رهگذر می بایدت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.