شماره ۱۳۳ - از نرگس توام نظری ای پسر بس است

از نرگس توام نظری ای پسر بس است
چشمی به من فکن که مرا یک نظر بس است ۱

گر آب خضر نیست جگر تشنه تو را
پیکان آبدار تواش در جگر بس است ۲

ای آنکه محرمی بر آن شوخ سعی کن
چندانکه نام من ببری اینقدر بس است ۳

دستم نمی رسد که به بر گیرمت ولی
دست خیال تو مرا در کمر بس است ۴

کی وصل گل به مرغ گرفتار می رسد
بویی که میرسد ز نسیم سحر بس است ۵

باشد که ناله یی بکند در دل تو کار
از صد هزار ناله یکی کارگر بس است ۶

گر خاک رهگذار تو اهلی نشد زبخت
اورا به چشم گردی از آن رهگذر بس است ۷