شماره ۱۴۰ - تا نمردیم دل از درد تو بهبود نداشت

تا نمردیم دل از درد تو بهبود نداشت
تا ندادیم به سودای تو جان سود نداشت ۱

حقه سبز فلک داشت دوای همه کس
آنچه درمان دل خسته ما بود نداشت ۲

هم ز خاکستر ما گشت چراغی روشن
کاتش مرده دلان فایده جز دود نداشت ۳

بود مقصود تو دل سوختن عاشق زار
غیر مقصود تو هم دلشده مقصود نداشت ۴

سصر محمود از آن بود کف پای ایاز
که ایاز از دو جهان جز سر محمود نداشت ۵

برق حسن تو عجب خرمن ما زود بسوخت
این گمان گرچه دلم داشت چنین زود نداشت ۶

طمع بوس و کنار تو که اهلی بودش
پیش ازین بود که دامان می آلود نداشت ۷