شماره ۱۴۲ - شمع من، هر کس که پیشت جان نسوزد مرد نیست

شمع من، هر کس که پیشت جان نسوزد مرد نیست
عشق و سرمستی با اشگ گرم و آه سرد نیست ۱

لذت عاشق نه از مستی و میخواری بود
تشنه دیدار را پروای خواب و خورد نیست ۲

حسن او شد جلوه گر ز آیینه صافی دلان
وین دلی باید که در آیینه او گرد نیست ۳

وحشت مردم کجا انس محبت از کجا
کی بدین وادی رسد هر کو چو مجنون فرد نیست ۴

مردم بی درد را از درد ما نبود خبر
آگه از درد دل ما غیر صاحب درد نیست ۵

اشگ و آه من کسی حیله داند پیش تو
خود تو دانی جان من کز حیله رویم زرد نیست ۶

در گلستان محبت داغ اهلی همچو گل
از ازل بر رشته عشق است باد آورد نیست ۷