هوش مصنوعی:
این متن شعری است که درد و رنج عاشقانه، از دست دادن و اندوه را بیان میکند. شاعر از عشق، رنجهای روحی و احساسی سخن میگوید و از شهیدان و فداکاریهای آنان یاد میکند. همچنین، تضاد بین عقل و عشق و سقوط در اندوه را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا سنگین باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند مرگ و رنج نیاز به درک بالاتری از زندگی و احساسات دارند.
شماره ۱۴۵ - در کوی تو خون دل ما پاک فرو رفت
در کوی تو خون دل ما پاک فرو رفت
بس خون شهیدان که درین خاک فرو رفت ۱
با خون جگر سرزند از دیده چو مژگان
خاری که مرا در جگر چاک فرو رفت ۲
پیش همه کس زهر بود چاشنی مرگ
در کام من این زهر چو تریاک فرو رفت ۳
شب همچو مه چارده پیدا شدی از بام
وز شرم تو خورشید بر افلاک فرو رفت ۴
اهلی که ره عقل گرفت از ستم عشق
در فکر غلط با همه ادراک فرو رفت ۵
بس خون شهیدان که درین خاک فرو رفت ۱
با خون جگر سرزند از دیده چو مژگان
خاری که مرا در جگر چاک فرو رفت ۲
پیش همه کس زهر بود چاشنی مرگ
در کام من این زهر چو تریاک فرو رفت ۳
شب همچو مه چارده پیدا شدی از بام
وز شرم تو خورشید بر افلاک فرو رفت ۴
اهلی که ره عقل گرفت از ستم عشق
در فکر غلط با همه ادراک فرو رفت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۴ - نمود چاک گریبان تنت که نسترن است
گوهر بعدی:شماره ۱۴۶ - گر شد سر ما خاک ره دوست چه باک است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
