شماره ۱۵۱ - ز قامت تو چگویم که فتنها برخاست

ز قامت تو چگویم که فتنها برخاست
قیامت است که در روزگار ما برخاست ۱

اگر صفا طلبی کام دل مجوی که یار
چو در کنار نشست از میان صفا برخاست ۲

به هر چمن که چو آب روان خرامیدی
پی قیام تو سرو سهی به پا برخاست ۳

وفا نه از تو که از هیچ کس نمی بینم
چه حالت است؟ مگر از جهان وفا برخاست ۴

جهان بکام تو اهلی کنون شود کان سرو
نشست با تو و بخت از سر جفا برخاست ۵