شماره ۱۵۰ - هرجا که بود یار و سرور است

هرجا که بود یار و سرور است
غایب مشو از وی اگرت میل حضور است ۱

زخم دل ما مرهم صبرست علاجش
وین مرهم زخمی است که با درد صبور است ۲

معراج سعادت طلبی روی سوی عشق آر
کاندر ممر عقل ترقی به مرور است ۳

ساقی همه دم زهر غمی گر رسد از دور
هر کو به تو نزدیک ز غمها همه دور است ۴

صد فتنه شود زنده گر از عشق زنی دم
گویا نفس اهل محبت دم صور است ۵

با گل منشین تا نخوری خار ملامت
گر عشق ضروری است ملامت چه ضرور است ۶

اهلی مکنش سرزنش از سجده آن بت
گر بنده خطا کرد خداوند غفور است ۷