شماره ۱۶۳ - پیش تو داد من ز جور زمانه است

پیش تو داد من ز جور زمانه است
اس شاه حسن عاشقم اینها بهانه است ۱

خوبان اسیر کوی تو ما خود که می شویم
جایی که صد پری سگ این آستانه است ۲

اخلاص ما مگر بکند در دل تو راه
ورنه فسون برای محبت فسانه است ۳

بر باد رفت آن همه عیشی که داشتیم
چیزی که مانده است غم جاودانه است ۴

اهلی، تو عشق خویش نهان نمی کنی ولی
این آه سینه سوز تو بس عاشقانه است ۵

هرچند که ابروی تو جز رهزن دین نیست
محراب دعاییست که در روی زمین نیست ۶

چون شرط وفا کردی اگر جور کنی باز
ما از تو ننالیم ولی شرط چنین نیست ۷

گیرم دگران قصه دردم به تو گویند
صد گونه سخن هست مرا قصه همین نیست ۸

تا گوشه ابروی تو منزلگه دلهاست
کس نیست که چون چشم خوشت گوشه نشین نیست ۹

اهلی بشکن شیشه ناموس و قدح گیر
اندیشه مکن هیچ که فکری به ازین نیست ۱۰