هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به موضوعاتی مانند عشق، رنج، مرگ، فریبندگی دنیا و ارزش زندگی می‌پردازد. شاعر از تشبیهات زیبایی مانند پروانه و آتش، آب حیات و سراب استفاده کرده است. همچنین به داستان‌های قرآنی مانند یوسف و زلیخا اشاره دارد. متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین برخی از اشارات به داستان‌های قرآنی و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۶۴ - تو گر پروانه یی همچون خلیل آتش گلستان است

تو گر پروانه یی همچون خلیل آتش گلستان است
که ظاهر آتشست آنشمع و پنهان آب حیوان است ۱

مرا در وادی محنت، غم مردن کجا باشد
در این ره زندگی سخت است ورنه مردن آسانست ۲

کسی کو عیب من کردی چو دید آن تیغ مژگان را
هزارش رخنه در دل کرد و سخت اکنون در آن جانست ۳

مخور در ظلمت عالم فریب از چشمه مهرش
سراب است این که پنداری تو آب خضر رخشانست ۴

چرا یوسف کند عیب زلیخا، گر درد جیبش
که دامن گیر او آخر همین چاک گریبانست ۵

چراغ همت زاهد چو برق اندک ثبات آمد
درآ در سایه ساقی که او خورشید تابانست ۶

بسیل گریه اهلی را سر آمد عمر و آن مسکین
ز خوناب جگر چشمش هنوز آلوده امانست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۳ - پیش تو داد من ز جور زمانه است
گوهر بعدی:شماره ۱۶۵ - فرهاد را ز شیرین، حرمان ز بخت شور است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.