هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، عشق و شوریدگی را در قالب مضامین عرفانی و شرابخواری بیان میکند. شاعر عشق به معشوق را با نمادهای طبیعت مانند خورشید مقایسه میکند و از ریا و زهد ظاهری انتقاد میکند. او به دنبال حقیقت درونی است و معتقد است سعادت در همراهی با ساقی (نماد عشق و مستی معنوی) نهفته است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین اشاره به شراب و مستی نیازمند درک مناسب از تمثیلهای ادبی دارد.
شماره ۱۶۶ - اگرچه خانه خرابی زباده ای ساقی است
اگرچه خانه خرابی زباده ای ساقی است
خراب جام شرابیم تا دمی باقی است ۱
ز شوق روی تو خورشید را اشعه نور
بصد هزار زبان در حدیث مشتاقی است ۲
مرا نیاز درونی ز صدق دل با تست
که زهد ظاهر یاران طریق زراقی است ۳
ببر تو این دل زارم گر آدمی زادی
نه آدمی صفتی در فرشته اخلاقی است ۴
خموش اهلی ازین درس و توبه و تقوی
که بخت ما و تو موقوف صحبت ساقی است ۵
خراب جام شرابیم تا دمی باقی است ۱
ز شوق روی تو خورشید را اشعه نور
بصد هزار زبان در حدیث مشتاقی است ۲
مرا نیاز درونی ز صدق دل با تست
که زهد ظاهر یاران طریق زراقی است ۳
ببر تو این دل زارم گر آدمی زادی
نه آدمی صفتی در فرشته اخلاقی است ۴
خموش اهلی ازین درس و توبه و تقوی
که بخت ما و تو موقوف صحبت ساقی است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۵ - فرهاد را ز شیرین، حرمان ز بخت شور است
گوهر بعدی:شماره ۱۶۷ - نیست در صحرا پی آهو که هر جا رفته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.