هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از معشوق خود به عنوان آینهای که پر از مهر است، یاد میکند. او معشوق را به آفتاب و ماه تشبیه میکند و از تأثیر عمیق او بر زندگی خود سخن میگوید. شاعر همچنین از بوی معشوق و موی او به عنوان نمادهایی از بهشت و حل مشکلات یاد میکند. در نهایت، او از گریههای تلخ خود که به معشوق مربوط میشود، سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۱۸۴ - روی کسی چو صورت آینه سوی تست
روی کسی چو صورت آینه سوی تست
کز خویشتن تهی و پر از مهر روی تست ۱
ای آفتاب بر فلک همچو ماه تو
پشتش از آن خمیده که مایل بسوی تست ۲
تنها نه از حدیث تو من در حکایتم
هر جا که میروم همه این گفتگوی تست ۳
گل را بخاک کوی تو لاف صفا چراست
چون آب روی گل همه از خاک کوی تست ۴
ای نوگل بهشت که مستم زبوی تو
بوی بهشت گر بودم هم ببوی تست ۵
مارا ز جعد موی تو مشکل حکایتی است
گر مشکلی گشاده شود هم زموی تست ۶
اهلی چو شیشه خنده ساقی ره توزد
کاین گریه های تلخ گره در گلوی تست ۷
کز خویشتن تهی و پر از مهر روی تست ۱
ای آفتاب بر فلک همچو ماه تو
پشتش از آن خمیده که مایل بسوی تست ۲
تنها نه از حدیث تو من در حکایتم
هر جا که میروم همه این گفتگوی تست ۳
گل را بخاک کوی تو لاف صفا چراست
چون آب روی گل همه از خاک کوی تست ۴
ای نوگل بهشت که مستم زبوی تو
بوی بهشت گر بودم هم ببوی تست ۵
مارا ز جعد موی تو مشکل حکایتی است
گر مشکلی گشاده شود هم زموی تست ۶
اهلی چو شیشه خنده ساقی ره توزد
کاین گریه های تلخ گره در گلوی تست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۳ - هرچند که یوسف بجمال از همه بیش است
گوهر بعدی:شماره ۱۸۵ - خندید گل و غنچه شکفت و چمن آراست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.