هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر درد و رنج عشق یکطرفه است. شاعر از نگاه معشوق مینالد که مانند تیغ بر دلش مینشیند. او عبادت خود را در نگاه به معشوق میداند و زندگی بدون معشوق را بیارزش توصیف میکند. شعر با تصاویر زیبا از آه و ناله عاشقانه پایان مییابد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار بوده و مناسب مخاطبان با درک ادبی بالاتر است.
شماره ۱۹۷ - در دل و جان از آن مژه قصد تو راه کردن است
در دل و جان از آن مژه قصد تو راه کردن است
کشت مرا نگاه تو این چه نگاه کردن است ۱
طاعت من همین بود کز تو بقبله بنگرم
زانکه نظر بغیر تو عین گناه کردن است ۲
گرنه بعشق زنده شد عمر حضر چه فایده
بی رخ دوست زندگی عمر تباه کردن است ۳
هست به آه و ناله خوش خاطر دردمند عشق
حاصل درد عشق هم ناله و آه کردن است ۴
چند چو اهلی از غمت مشق جنون کنم به شعر
ترک کنم که بیش ازین نامه سیاه کردن است ۵
کشت مرا نگاه تو این چه نگاه کردن است ۱
طاعت من همین بود کز تو بقبله بنگرم
زانکه نظر بغیر تو عین گناه کردن است ۲
گرنه بعشق زنده شد عمر حضر چه فایده
بی رخ دوست زندگی عمر تباه کردن است ۳
هست به آه و ناله خوش خاطر دردمند عشق
حاصل درد عشق هم ناله و آه کردن است ۴
چند چو اهلی از غمت مشق جنون کنم به شعر
ترک کنم که بیش ازین نامه سیاه کردن است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۶ - جز داغ دلم چراغ شب نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۸ - دل را نمک از گریه گرم است شکی نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.