شماره ۲۱۱ - نوروز من از طلعت چون ماه تو عید است

نوروز من از طلعت چون ماه تو عید است
نوروز بدین طلعت فیروز که دیدست؟ ۱

پیش آر قدح ساقی و بردار سر خم
بگشای در عیش که دست تو کلید است ۲

در صید گه عشق به فتراک ببندتد
هر صید که در خون دل خود نطپیدست ۳

باشد که تو خود رحم کنی ور نه جهانی
سودای تو پختند و بجایی نرسیدست ۴

چون غنچه دلم فاش کند روز قیامت
زان جامه که پوشیده ز دست تو دریدست ۵

فرهاد که جان داد به تلخی پی شیرین
یک ذره ازین چاشنی ما نچشیده است ۶

تنها نکشد داغ ملامت دل اهلی
کس نیست که از عشق تو داغی نکشیده است ۷