شماره ۲۱۳ - گر کوه تحمل کسی از بار ستم نیست

گر کوه تحمل کسی از بار ستم نیست
در عشق تو ثابت قدم آن سست قدم نیست ۱

پیشت فلک از بار غمت خم شده چون ماست
در دور تو آزاده کس از بار ستم نیست ۲

پیش تو وجود و عدم ما چه تفاوت
در کوی بتان نیست وجودی که عدم نیست ۳

پروانه اگر سوخت بر او شمع بگرید
آن شمع نگاهش بمن سوخته هم نیست ۴

جان بنده ساقی که دهد می بتواضع
در مشرب ما هیچ به از خلق و کرم نیست ۵

هر زخم غمی مرهم لطفی ز پی اوست
دل بد مکن از زهر غم یار که غم نیست ۶

اهلی بجز این کز تو بشد پای بزنجیر
هیچش دگر از دولت سودای تو کم نیست ۷