هوش مصنوعی:
این متن به موضوع عشق و زندگی از دیدگاه عرفانی میپردازد. شاعر عشق را به عنوان جوهره زندگی توصیف میکند و معتقد است که حتی رنجهای ناشی از عشق نیز ارزشمند هستند. متن به مفاهیمی مانند فنا در عشق، پذیرش رنجهای عاشقی و تشبیه انسان به عناصر طبیعت مانند گل و شمع اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین برخی از استعارهها و مفاهیم مانند 'مردگی' و 'شهید عشق' ممکن است برای خوانندگان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۲۲۴ - هر که عاشق شد چو شمع آزاده از دل مردگی است
هر که عاشق شد چو شمع آزاده از دل مردگی است
زندگی دلگرمی عشق است و مرگ افسردگی است ۱
من بآزارت خوشم چون مرهم دیدار هست
خوشدل از یک دیدنم گر صد هزار آزردگی است ۲
گر ز پیری سبزه پژمرده ام عیبم مکن
آخر کار گل سیراب هم پژمردگی است ۳
داغ دل در پرده دارد غنچه زان رسوا نشد
مستی و رسوایی ما چون گل از بی پردگی است ۴
گر شهید عشق شد اهلی نگویی مرده است
در حقیقت زندگی این است و نامش مردگی است ۵
زندگی دلگرمی عشق است و مرگ افسردگی است ۱
من بآزارت خوشم چون مرهم دیدار هست
خوشدل از یک دیدنم گر صد هزار آزردگی است ۲
گر ز پیری سبزه پژمرده ام عیبم مکن
آخر کار گل سیراب هم پژمردگی است ۳
داغ دل در پرده دارد غنچه زان رسوا نشد
مستی و رسوایی ما چون گل از بی پردگی است ۴
گر شهید عشق شد اهلی نگویی مرده است
در حقیقت زندگی این است و نامش مردگی است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۳ - سرومن، صد خارم از دست تو در پا رفته است
گوهر بعدی:شماره ۲۲۵ - گیرم که دل از یاد تو خرسند توان داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.