خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عرفانی و عاشقانه از حضرت حافظ است که در آن به تجلی زیبایی و عشق الهی، مقایسهی عشق مجنون و لیلی، و دوری از دنیای مادی اشاره شده است. شاعر از عشق و جذبهی معنوی سخن میگوید و برتری عشق حقیقی را بر دنیای فانی تأکید میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۳۱ - حسن تو گرچه با همه کس در تجلی است
حسن تو گرچه با همه کس در تجلی است
با دیگران به صورت و باما بمعنی است ۱
خاک ره از فروغ تو ای آفتاب حسن
هر ذره را به چشمه خورشید دعوی است ۲
عیسی دهد بمرده ز گفتار جان ولی
مسکین کسی که کشته گفتار عیسی است ۳
حال من و سگت زعنایت گذشته است
احوال ما حکایت مجنون و لیلی است ۴
اهلی ز اهل دولت اگر بر کناره ماند
دولت همین بسش که نه از اهل دنیی است ۵
با دیگران به صورت و باما بمعنی است ۱
خاک ره از فروغ تو ای آفتاب حسن
هر ذره را به چشمه خورشید دعوی است ۲
عیسی دهد بمرده ز گفتار جان ولی
مسکین کسی که کشته گفتار عیسی است ۳
حال من و سگت زعنایت گذشته است
احوال ما حکایت مجنون و لیلی است ۴
اهلی ز اهل دولت اگر بر کناره ماند
دولت همین بسش که نه از اهل دنیی است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۰ - رقیب مانع دیدار یار من شده است
گوهر بعدی:شماره ۲۳۲ - با خوش نفسی می خور اگر ماهوشی نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
